Thursday, July 31, 2014

ಅವನಿ ಮತ್ತು ಅವನು



ಘಳಿರು ಘಳಿರಿನ ನಾದ ಕಲ್ಲು ಕರಗುವ ಘಳಿಗೆ
ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಎಲೆಯ ಸಾಲು ಸಾಲು ತೋರಣ
ಹಿಮಮಣಿಗೆ ಕೊರಳೊಡ್ಡೋ ಕಾತುರ ಅವಳಿಗೆ
ಮುಂಜಾನೆ ಮುತ್ತೈದೆಯಾಗಿ ಗುಳಿಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಾಗಿ
ಝರಿ-ತೊರೆಗೆ ದನಿಯಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ ಅವನಿ
ಮಬ್ಬುಗತ್ತಲ ಸೀರೆಯಲ್ಲೇ ಮಧುಮಂಚದಲ್ಲಿ
ತಿರುಬೋಕಿ ತಿರುಕನಿಗೆ ಎಂಥಾ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು…?
ಬರುವಾಗ ಮಗುವಂತೆ ಮುದ್ದಾಗಿ ಮುಟ್ಟತ್ತಾನೆ
ನೋಯಿಸದೆ, ತಣ್ಣಗೆ, ತೆಳ್ಳಗೆ ಜಾರುತ್ತಾನೆ
ಇವಳ ಪುಳಕಕ್ಕೇ ಮೊಗ್ಗು ಹೂವಾಗಿ ಬಿರಿಯುವುದು
ಪೋಲಿ ಕೋಳಿಗಳೂ ಹುಂಜಗಳ ನೆನಯುವವು
ಆತುರಗಾರ ಕಾರುತ್ತಾನೆ ಮಬ್ಬುಸೀರೆಯ ಸಿಗಿದು
ಸಹಿಸಿ ಹೆಣೆಯುತ್ತಾಳೆ ನೆರಿಗೆ ಬೆಳಕ ಸೀರೆ
ಸುಖವುಂಡ ಸಿಪ್ಪೆಗೆ ಸೌಜನ್ಯವೂ ಸಿಗದು
ಮಗ್ಗುಲ ಮಳ್ಳ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳಾಗಿ ಸುಡುತ್ತಾನೆ
ದವಡೆಗೆ ದಬ್ಬುತ್ತಾಳೆ ಕೋಪಿಷ್ಟ ಗಂಡನ ಕಾಟ
ಬಿರಿದ ಹೂ ನರಳುವುದು ನೋವ ನೆನೆದು
ಕೋಳಿ ಜೂಗರಿಸುವುದು ಸಾವ ಸನಿಹದಲಿ
ಹಿಮಮಣಿಯ ಕೊರಳರಿದು ಕಣ್ಣೀರಾಯಿತು, ಎಂಥಾ ಅಪಶಕುನ?
ಅವನೇ ಇರುವಾಗ ಕಿತ್ತರೆ ಅರಿಯುವ ದಾರವೇಕೆ? ಧೈರ್ಯಗೆಡಲಿಲ್ಲ
ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಉಬ್ಬದ, ತಟ್ಟಿದರೆ ತಗ್ಗದ ತಾಯಿ ಹಬ್ಬುವಳಷ್ಟೇ
ದಬ್ಬಿದರೂ ತಬ್ಬುವ ಸಹಿಷ್ಣು ಸಾಧ್ವಿ
ನರ ಸತ್ತು ಸೆಟೆದವನು ಬಾಗುವನು ಸೋತು
ಕಾಲನ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಾಯುವುದು ಸಿಟ್ಟು
ಮುದುಕನಾಗುವನು ಯುವಕ ಮುಪ್ಪು ಹೆಪ್ಪಿ
ಬೆಪ್ಪನ ಬಯಕೆಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಕೊನೆಯೂ, ಸ್ರವಿಸುವಳು
ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನೆತನ ತೊನೆಯುವುದು
ನರ ನಡುಗೋ ಜೋತುಬಿದ್ದ ತೊಗಲ ತಿರುಬೋಕಿ ಬೆವರುವನು
ಮಂಡಿಯೂರಿ ಮುದ್ದಾಗಿ ಮುಟ್ಟುವನು ಮತ್ತೆ ಮಗುವಿನಂತೆ
ಪುಕಪುಕನೆ ನರಳುವನು ಗೋಧೂಳಿಗೆದರಿ
ಬಿಗಿದಪ್ಪುವಳು ಬಿಡದೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ
ಬೆಳಕ ಸೀರೆಯು ಮಾಸಿ ಮಬ್ಬು ತಿರುಗುವ ವೇಳೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮುಂಡೆ
ಪೋಲಿ ಕೋಳಿಗಳೀಗ ಪುಕ್ಕಮುದುರಿವೆ
ಅರಳಿನಿಂತ ಹೂಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ
ಕತ್ತಲ ಸೆರಗಡಿ ಕಣ್ಣೀರ ಕೋಡಿಯೇ ಹರಿದರು ಕಾಣದಲ್ಲ
ಅವನಿ ಅತ್ತಳು ಅವನಿಗಾಗಿ ನಾಳೆ ಬರುವನೆಂಬ ನೆಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ
ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಏನೇನೂ ಅವನಿಲ್ಲದ ಇವಳ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಪರದೆ ಸರಿದು
ಉಮ್ಮಳಿಸಿದ ದುಃಖವನ್ನ ತೊಡೆದು ತಡವಿತು ತಡ ಗೂಬೆ ಹಾಡು
-ಬಸವರಾಜು ಕ್ಯಾಶವಾರ

Wednesday, July 9, 2014

ನೆನಪಾಯ್ತು

ನೆನಪಾಯ್ತು, ಬಿಟ್ಟೆ ಕಣ್ಣು
ಇಳಿಬಿದ್ದ ನನದೇ ಕಳೇಬರದತ್ತ
ಗಾಳಿಗುಂಟ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು ಎದೆರೋಮ
ಉನ್ಮತ್ತ ಮಿಂಚು ಫಳ ಫಳ
ಅರೆ, ರಕ್ತಬುಗ್ಗೆ ಬುಳ ಬುಳ
ಕೇಳಿಸ್ತು,” ರಾಮ್ ನಾಮ್ ಸತ್ಯ ಹೈ”
ಬದಲಾಯ್ತು ಸರ್ರನೆ… ಜರ್ರನೆ…ನಾಡಿ, ನೆತ್ತರು
ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ತು ಭಯದ ಭ್ರೂಣ
ಕೋಶ ಕಲ್ಲೋಲದಲ್ಲೂ ಬೆರೆತ ಸಂಕಟದ ಸಾರಾಯಿ
ಹಗೆ ಪಾಯಾಸ ಬಗೆಯಿತು ಹೊಕ್ಕಳು
ಕಹಳೆಯೂದಿಯಾಗಿತ್ತು ಕಣ ಗಣದ ಕಾಳಗ
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗಬ್ಬಗಬ್ಬನೆ ತಿಂದು
ಬಿಸಿಯಾಯ್ತು ತಲೆ ತಳಮಳದ ಹೊಗೆಯಾಡಿ
ಕೊಳೆತಾತ್ಮ ಸ್ರಾವದ ಪಾಪ ತಾಕಿ
ಮೆದುಳು ಕದಡ್ಹೋಯ್ತು
ಹಗಲು, ರಾತ್ರಿಗಳ ಕಿಚಡಿ
ಮಣಮಣಗುಟ್ಟ ಮಸ್ತಿಷ್ಕ
ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ಸಾವು
ಕಿಂಕರರು ಬಿಗಿದರುರುಳು
“ಆದ್ರೆ, ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ”, ಕುತ್ತಿಗೆಯ ನರಳು
ಕಾಣೋಣಾಂತ ಕೊನೆಗೂ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟು ಹಿಂಗಿದವು ಕಣ್ಣು
ಕಾದು... ಕಾದು… ತಳ ತಣ್ಣಗಾದಾಗ
ಯಾರೋ ತುಳಸಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೆಪ್ಪಾಕಿದ್ರು
ರಕ್ತಕ್ಷೀರ ಕೆಂಗರಣೆಗಳ ಮೊಸರಾಯ್ತು
ಅದೂ ಕದಡಿ ಬೆಣ್ಣೆಯಾಯ್ತು
ಬೆಣ್ಣೆ ಕಾದು ಕಾದು ಆತ್ಮದ ಆವಿಯಾಯ್ತು
-ಬಸವರಾಜು ಕ್ಯಾಶವಾರ 

Friday, July 4, 2014

ನಾನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ



ಮಬ್ಬುಕವಿದ ಗಳಿಗೆ
ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ ಸದ್ದಾಯ್ತು
ಎಂದೋ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು
ಕಿಲುಬಿಡಿದಿತ್ತು ಚಿಲಕ
ತೆಗೆದೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ
ಒಬ್ಬರಲ್ಲ, ಮೂವರಿದ್ದರು
ಅವನ್ಯಾರೋ ಭೈರಾಗಿ, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಹಾವಿತ್ತು
ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ಪುರದ್ರೂಪಿ ಹೆಣ್ಣಿಗ
ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೋ ತಲೆ ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು
ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದರು, ಮುಖಕ್ಕಂಟಿತ್ತು ಮ್ಲಾನತೆ
ಯಾಕೋ ಪಿಚ್ ಅನಿಸಿಬಿಡ್ತು
ನಾನೇನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೂ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದರು
ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ತು ಅತ್ತು
ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಸಹಾಯಕ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ಕಸಿವಿದ್ದಾಗ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಮೈ
ಇದೀಗ ವೀಧಿಯಲ್ಲೇ ವಿಷ ಕುಡಿದು ಸತ್ತ ಸೂಳೆ ಸೋದರಿ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ಇದೊಬ್ಬ ಮಗನನ್ನ ಸಮರ ಸಿಗಿದು ನುಂಗಿದಾಗ
ನೆನೆನೆದು ನದಿಗ್ಹಾರಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟ ಮುದುಕಿ ಬಗ್ಗೆ ನಾ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ಈಜಿಪ್ಟ್, ಇರಾಕ್, ಅಫ್ಘಾನ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಂದು
ಬೆವತು ಮಲೆತು ನಾರೋ ಕಾಲದ ಕಥೆ ಮನುಕುಲದ ವ್ಯಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ
ನಿಜ ಹೇಳಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ
ನಿಖಲ ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗಿನ ನೀಚತನದ ಬಗ್ಗೆ
ನೀರವ ಸುಂದರ ಹೃದಯ ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಿದ ಹಲಾಹಲದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜ ಹೇಳಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆನಾ?
ನಿಂದಿಸಿದೆನಾ? ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದೆನಾ?
ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ಸರಪಳಿಯೊಳಗಿನ ನಿತ್ರಾಣ ಸತ್ಯ
ಆ ಆರು ಕೆನೆಗಳಿಂದ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರು ದೀಪಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಿತು
ನೋಡಿ ನೋವಾಯ್ತು, ಎದ್ಹೋಗಿ, ಕಣ್ನೀರೊರೆಸಿ, ಆಲಂಗಿಸಿ, ಸಾಂತ್ವಾನ ಹೇಳಿದೆ
ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ಅಂದೆ ನಾನೇನೂ ಕೇಳಲ್ಲ
ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ ಮುಗಿಲಬೀದಿಯ ಕೊನೆವರೆಗೂ
ನನಗೆ ಗೊತ್ತು, ನನಗೆ ಗೊತ್ತು
ಮಗನೇ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಾಗ
ಪಾಪ, ಹೆತ್ತ ಹೃದಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತೆ?
*ತೆಲುಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಹಿತಿ ದೇವರಕೊಂಡ ಬಾಲಗಂಗಾಧರ ತಿಲಕರ “ನಿನ್ನ ರಾತ್ರಿ” ಅನ್ನೋ ಕವನದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಭಾವಾಂತರ. ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ನಂದೆಲ್ಲಿ ಇಡ್ಲಿ ಅಂತ್ಲೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ.
-(ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ) ಬಸವರಾಜು ಕ್ಯಾಶವಾರ